„Co za dziewczyna” to jeden z utworów Czerwonych Gitar, który przywołuje charakterystyczne brzmienie i klimat polskiej muzyki rozrywkowej. W artykule znajdziesz tekst piosenki oraz poznasz historię jej powstania i miejsce, jakie zajmuje w dorobku zespołu. Przyjrzę się także temu, co sprawia, że utwór wciąż może przyciągać uwagę słuchaczy.
„Co za dziewczyna” Czerwonych Gitar, nagrana w 1967 roku, zamienia zachwyt nad nieznajomą w komedię pomyłek. Seweryn Krajewski, Krzysztof Klenczon i Bernard Dornowski kolejno chwalą się, że czekają na wyjątkową dziewczynę.
Każdy opisuje ją inaczej: Seweryn wspomina złote włosy i oczy, w których „gra Czarne morze”, Krzysztof — zgrabny nosek, słodkie usta i dźwięczny głos, a Bernard — długie rzęsy, średni wzrost i mały pieprzyk. Koledzy dopytują i podpowiadają, więc rozmowa brzmi naturalnie, a nie jak monolog.
Humor buduje dialog i przesada. Chórek powtarza „Co za dziewczyna!”, a mężczyźni porównują ją do filmowej gwiazdy, królowej czy Miss Europy. Przywołują też Madagaskar i Zanzibar, by podkreślić, jak bardzo chcą sobie nawzajem zaimponować.
Jedna randka, trzech adoratorów i osiem biletów na kino
Wkrótce wychodzi na jaw, że wszyscy umówili się z Aliną. Ich zdziwienie i docinki, między innymi „O, i ty ją znasz?”, nadają scenie teatralny rytm. Gdy podejrzewają, że dziewczyna ich wystawiła, zachwyt szybko ustępuje złośliwym uwagom o jej nosie, farbowanych włosach i sztucznych rzęsach.
Osiem biletów do kina i chóralne „Tak z dziewczynami, tak zawsze bywa” wieńczą żart w konwencji dawnej piosenkowej komedii. Skoro zgłębiasz tę tematykę to Sprawdź ceny biletów i stawkę Ariany Grande za występ. Najlepiej działa szybka wymiana zdań: każda riposta zmienia sytuację, a refren spaja scenkę.
Informacja o nagraniu podaje rok 1967, a labelcopy wymienia Warner Music Poland i Polskie Nagrania. Sednem utworu pozostaje jednak dialog trzech kolegów: przechwałki i przekomarzanie, gdy odkrywają, że czekali na tę samą Alinę.
Tekst piosenki Co za dziewczyna:
Ona zaraz ma tu przyjść
Mówię wam, co za dziewczyna!
O niej wy możecie śnić
A ja pójdę z nią do kina
Włosy złote ma jak, jak
W oczach jej gra Czarne Morze
Już mi słów po prostu brak
Słuchaj, a resztę w jakim ma kolorze? No? No właśnie, powiedz!
Co za dziewczyna, co za dziewczyna!
Filmową gwiazdę przypomina
Monikę Vitti? Ha, lepsza!
Miss Europa? Jak? Ładniejsza!
Ma szczęście chłopak
Nie to, co my! Nie to, co my!
Ja też randkę tutaj mam
Mówię wam, co za dziewczyna!
Tylko spokój, cicho, sza
Niech z nią żaden nie zaczyna!
Nosek zgrabny ma jak, jak
Mmm, najsłodsze w świecie usta
Głosik dźwięczny ma jak ptak
A jak tak u niej nóżka, co? Aaa! Ładna?
Co za dziewczyna! Co za dziewczyna!
Królową jakąś przypomina
Madagaskaru? – Porównanie!
Czy Zanzibaru? – Jak to?!
Och, królu! Daruj nam ten głupi żart!
Tak! Tak, nie gniewaj się! No, dobrze?
Dobrze! No!
Ja też z kimś tu – dziwny traf
Mówię wam, co za dziewczyna!
Nie wymagam od was braw
Ona jest naprawdę inna
Rzęsy długie ma jak, jak
Średni wzrost – taki najlepszy
I szczególnych znaków brak
Tylko tutaj mały pieprzyk
Co za dziewczyna! Co za dziewczyna!
Ona mi kogoś przypomina
Co za dziewczyna! Co za dziewczyna!
Ona mi kogoś przypomina

Jak to? Tobie też ona coś przypomina? A tobie też?
No nie! Niemożliwe! Zaraz, zaraz, zaraz! Chwileczkę, chwileczkę!
Rzeczywiście, coś mi tutaj nie gra, no, nie ma się co oszukiwać
Słuchaj, Benek! Jak ona ma na imię, nie Alina przypadkiem?
O! I ty ją znasz? No, jak to? Znam, bo się z nią na dzisiaj umówiłem!
O, ja przepraszam! Ja tu na nią od godziny czekam
Od godziny? O! To jeszcze chyba będziesz długo czekał!
Wiecie co? Mnie się zdaje, że, że ona wystawiła nas do wiatru
Oj! Oj! Aa, nie ma się co martwić! Właściwie nieważne, po co my się kłócimy?
Ona mi się nie podoba w ogóle, taki nos jak kartofel ma
Ooo! Tak, no, w ogóle, włosy takie jakieś farbowane, nieładne
A jaka piegowata! Piegowata, co?
I rzęsy jakieś za długie, coś mi tu w ogóle sztuczne, sto złotych komplet
Co za dziewczyna! Co za dziewczyna!
Pokrakę jakąś przypomina
Biletów osiem mamy do kina
Tak z dziewczynami, tak zawsze bywa
Co za dziewczyna! Co za dziewczyna!
Co za dziewczyna!
Eee tam!
Historia nagrania utworu z 1967 roku
„Co za dziewczyna” Czerwonych Gitar to żartobliwa piosenka wydana przez Polskie Nagrania w 1967 roku. Dziś prawa do fonogramu należą do Warner Music Poland. Zamiast historii miłosnej utwór przedstawia komediową scenkę: kilku muzyków czeka na Alinę, a każdy sądzi, że umówiła się właśnie z nim.
W kolejnych zwrotkach Seweryn Krajewski, Krzysztof Klenczon i Bernard Dornowski z entuzjazmem opisują swoje randki. Wspominają złote włosy, „Czarne morze” w oczach, zgrabny nosek, słodkie usta i pieprzyk. Dołącza do nich Jerzy Skrzypczyk, a chórek porównuje Alinę do filmowej gwiazdy i królowej. Dzięki żartom, przekomarzaniu i krótkim dialogom piosenka przypomina komedię rozpisaną na kilka głosów.
Osiem biletów i jedna nieudana randka z Aliną
W końcu muzycy odkrywają, że wszyscy umówili się z tą samą Aliną. Gdy dziewczyna nie przychodzi, ich zachwyt szybko ustępuje złośliwym uwagom o jej nosie, piegach i sztucznych rzęsach. Osiem biletów do kina wieńczy żart o randkowym rozczarowaniu. Melodyjny refren i teatralna wymiana zdań tworzą lekką, spójną całość.
Niemal sześć dekad po premierze „Co za dziewczyna” wciąż łatwo wyobrazić sobie jej scenkę: trzech zauroczonych kolegów, wspólny plan i spotkanie, do którego nie dochodzi. Chwytliwy refren łączy się tu z zespołowym wykonaniem, w którym każda postać dostaje własny moment. Urok nagrania podkreślają lekka forma i komediowy finał.
Ciekawostka: finał z ośmioma biletami do kina zamienia nieudaną randkę w puentę — każdy z muzyków liczył na spotkanie z Aliną, ale ostatecznie zostaje z biletem i rozczarowaniem.
Czerwone Gitary i wykonawcy poszczególnych zwrotek
„Co za dziewczyna” Czerwonych Gitar to żartobliwa historia czterech chłopaków, którzy umawiają się z tą samą tajemniczą Aliną. Każdy liczy na wyjątkową randkę, lecz koledzy przerywają sobie, dopowiadają szczegóły i zamieniają romantyczne zachwyty w komediową scenkę.
Pierwszą zwrotkę śpiewa Seweryn Krajewski. Zachwyca się złotymi włosami Aliny i oczami, w których „gra Czarne morze”, ale brakuje mu słów, by opisać jej urodę. Bernard Dornowski i Jerzy Skrzypczyk dopytują o szczegóły. W refrenie Krajewski porównuje dziewczynę do gwiazdy filmowej i Moniki Vitti, po czym zapewnia, że Alina jest jeszcze piękniejsza.
W drugiej zwrotce Krzysztof Klenczon prosi kolegów o spokój i opisuje zgrabny nosek, słodkie usta oraz dźwięczny głos Aliny. Skrzypczyk domaga się jednak kolejnego szczegółu — pyta o nóżkę. Następnie Dornowski wymienia długie rzęsy, średni wzrost i mały pieprzyk, a w refrenie dorzuca absurdalne porównania do Madagaskaru i Zanzibaru.
Osiem biletów, jedna randkowa katastrofa i wspólne „Eee tam!”
Trzej soliści przedstawiają Alinę na swój sposób, a Skrzypczyk komentuje ich opowieści. Wkrótce wychodzi na jaw, że wszyscy umówili się z tą samą dziewczyną — a Skrzypczyk także miał z nią randkę. Niewinne przechwałki ustępują miejsca wspólnemu, zaskoczonemu odkryciu.
Na koniec chłopakom zostaje osiem biletów do kina, ale randki nie będzie. Jak już tu trafiłeś, Sprawdź, jak dobrać głośniki do wielkości pokoju. Jeszcze przed chwilą zachwycali się Aliną, teraz wytykają jej nos „jak kartofel”, farbowane włosy, piegi i — jak zauważa Skrzypczyk — sztuczne rzęsy. Wspólne „Eee tam!” wieńczy żart o tym, jak szybko zmienia się opinia pod wpływem rozczarowania.
Ciekawostka: wspólne „Eee tam!” działa jak puenta skeczu — czterech bohaterów w jednej chwili porzuca wcześniejsze zachwyty, gdy odkrywają, że wszyscy umówili się z Aliną.
Żartobliwa puenta o randce, która nie doszła do skutku
Czterech kolegów szykowało się na randkę, a każdy czekał na tę samą wyjątkową dziewczynę — choć jeszcze o tym nie wiedział. Jeden planował kino, drugi zachwycał się jej ustami, trzeci wspominał długie rzęsy, a czwarty zdradził, że ma pieprzyk. Złote włosy, piękny głos i porównania do filmowych gwiazd dopełniały opisów. Wkrótce jednak znajome imię Alina wzbudziło podejrzenia całej grupy.
W końcu koledzy odkryli, że wszyscy umówili się z tą samą Aliną. Jeden czekał już godzinę, a pozostali dopiero pojmowali, że randka może się nie odbyć. Zamiast spierać się, kto zabierze ją do kina, zgodnie uznali, że ich wystawiła. Lubię takie historie, bo pokazują, jak szybko zachwyt ustępuje miejsca koleżeńskiej naradzie.
Oto szczegóły, które koledzy wymieniali, opisując Alinę:
- złote włosy i piękny głos,
- pełne uroku usta i długie rzęsy,
- pieprzyk oraz porównania do filmowych gwiazd.
Ośmiu biletów nie zmarnowali — choć randka przepadła
Najzabawniejsza jest nagła zmiana: jeszcze przed chwilą dziewczyna przypominała gwiazdę, a zaraz potem miała „nos jak kartofel”, farbowane włosy i sztuczne rzęsy. Czterech wielbicieli kupiło łącznie 8 biletów, lecz żaden nie doczekał się randki. Zamiast tego koledzy pocieszali się nawzajem i mogli wykorzystać bilety.

Puenta? Na randce może zaskoczyć nie tylko kilku kandydatów, lecz także nieobecność głównej bohaterki. Koledzy zostali bez Aliny, za to z biletami i historią na później. Zgodnie stwierdzili też, że „właściwie” nigdy im się nie podobała. Randka zakończyła się porażką, ale przynajmniej nikt nie musiał oglądać filmu sam.
Ciekawostką jest to, że osiem biletów kupionych przez czterech kolegów zmienia finał z romantycznego zawodu w komediową puentę — randki nie było, ale kino mogło odbyć się w męskim gronie.













